Od kiedy szczeniak może wychodzić na dwór?

Pierwszy spacer z psem- wielka radość, do której jednak należy się dobrze przygotować. Mały pies narażony jest na niebezpieczeństwo kontaktu z drobnoustrojami chorobotwórczymi, więc zanim nie nabierze odporności spacer nie jest najlepszym pomysłem. Każdy posiadacz psa powinien więc posiąść wiedzę na temat tego, kiedy szczeniak może wychodzić na dwór.
Kwarantanna i socjalizacja – czy to się nie wyklucza?
Zadaniem specjalistów pies nie powinien wychodzić na spacery do 12 tygodnia życia, czyli do czasu ostatniej szczepionki – a dokładnie dwóch tygodni po ostatniej szczepionce. To czas nabywania odporności na zaszczepione choroby – kontakt ze zwierzętami, które są zarażone lub są nosicielami mógłby skończyć się ciężką chorobą.
Jednak czas między 8 a 12 tygodniem życia uznawany jest przez hodowców za najważniejszy moment dla socjalizacji psów. Jak pogodzić kwarantannę z socjalizacją? Nie jest to łatwe, ale możliwe. Najlepiej jeśli socjalizację powierzymy hodowcom. Gdy nie możemy socjalizować swojego szczeniaczka poprzez kontakty z innymi psami zróbmy to dając mu możliwość poznania wielu ludzi, w tym dzieci. Głaskanie, dotykania, mówienie różnymi głosami o różnym nasileniu jest jak najbardziej wskazane!
Pierwszy spacer – wielkie wydarzenie z życia psa
Około drugiego miesiąca życia następuje ten moment, na który długo czekaliśmy – zapinamy smycz i idziemy z naszym psem na pierwszy spacer. Szczeniak powinien mieć szelki i smycz nie dłuższą jak 2,5 metra. Założenie szelek i smyczy może stanowić pewną trudność – pies będzie się wiercił, nie spodoba mu się uprząż. Psa trzeba wówczas przytrzymać, stabilizować tak długo, aż przestanie się wyrywać. Należy robić to spokojnie, cierpliwie – zapinanie smyczy w przyszłości powinno być ulubioną czynnością psa, a nie męczarnią.
Na ulicy czy w parku dla psiaka wszystko będzie nowe – pozwólmy mu się rozejrzeć w środowisku, które stanie się dla niego najważniejsze na następne lata jego życia.
Na pierwszym spacerze darujmy sobie naukę pięknego, równego chodzenia przy nodze. Zadbajmy o przyjemność i bezpieczeństwo malucha. Jeśli chce witać się z innymi zwierzętami pozwólmy na to za zgodą właścicieli. Dajmy psu czas na wąchanie – będzie wąchał wszystko, co napotka po drodze. Uważajmy na przedmioty brane do pyska – małe psiaki testują zębami każdy śmieć, każdą roślinę. Plastiki, kości, trujące rośliny – zagrożeń jest wiele, należy więc zachować czujność.
Podczas spaceru, gdy nasz podopieczny załatwi potrzebę fizjologiczną pochwalmy go i dajmy za to nagrodę. Chwalmy psa za każde pożądane zachowanie – kieszenie właścicieli psów na spacerach zawsze powinny być pełne przysmaków.